Ostrzeżenie językowe

f Meinhard-Redaktionskonferenz

dla pracowników Stuttgarter Zeitung (i innych autorów gazet)

1. W nagłówkach i krótkich wiadomościach, które mówią zamknięty fakt, nie zostaną użyte żadne niedoskonałe (czasy narracji!), Więc: Mussgay zawiesił się, a nie: Mussgay zawiesił się. Clemenceau został wybrany na prezydenta, a nie: został wybrany na prezydenta.

2. Tymczasowa forma przeszłości, to znaczy wydarzenia, które leżało dalej za innym wydarzeniem przeszłym, jest cudowne. W raporcie z dnia przyjęcia z papieżem nie może to oznaczać, że papież otrzymał duchowieństwo, które zostało wydalone z Albanii, ale zostało wydalone.

3. Zgodnie ze słowami mówienia, wierzenia, myślenia i myślenia, tryb łączący teraźniejszości jest ogólnie ustalony, a nie przeszłość. Powiedział, że jest chory, nie dlatego, że był chory. Tylko jeśli tryb łączący czasu teraźniejszego jest taki sam, jak indykatywny, robi niedoskonałość na swoim miejscu, aby uniknąć nieporozumień. (Powiedział, że mam na imię Hans.)

4. W końcu konotacja, która powinna być używana tylko w odniesieniu do czasu, nie ma związku przyczynowego (zamiast tam lub dlatego), pojawiający się obecnie zły nawyk: „Po tym, jak pralka jest tak tania, możemy również kupić odkurzacz”.

5. Słowo własności w predykatywnej (znaczącej) pozycji nie jest pochylone. Nie oznacza to, że widok jest smutny, ale widok jest smutny.

6. Słowo odsyłające znajduje się w zdaniach głównych bezpośrednio po czasowniku, w zdaniach podrzędnych bezpośrednio po zdaniu pierwszym. Wkrótce ludzie zaczęli gromadzić się na ulicy. (Nie: Wkrótce ludzie zaczęli gromadzić się na ulicy.) Stan psychiczny, w którym niemiecka burżuazja znajdowała się w momencie zakończenia wojny. (Nie: w której niemiecka burżuazja znajdowała się w momencie zakończenia wojny).

7. Uważaj na „do”. Zdanie z um zu jest możliwe tylko wtedy, gdy zdanie główne i zdanie podrzędne mają ten sam przedmiot. Poszedł do miasta na zakupy. Ale nie: zadzwonił do lekarza, żeby zrobić mu zastrzyk. Nie zapomnij o „do”! Mówi się: nie musi tego wiedzieć, nie: nie musi tego wiedzieć.

8. Man hüte sich vor Übertreibungen und Superlativen, wie sie in der vergangenen Zeit geblüht haben (dazu gehören auch Wörter wie gigantisch, unerhört, unglaublich, phantastisch). Ganz abscheulich ist es „mit“ beim Superlativ zu verwenden. „Das ist ein gutes Buch“ genügt anscheinend nicht, das beste oder eines der besten Bücher wagt man auch nicht zu sagen; man nimmt den Superlativ wieder zurück und schreibt: „mit eines der besten Bücher“. Damit glaubt man zwei Klippen umschifft zu haben und ist glücklich bei einem ebenso häßlichen wie nichtssagenden Ausdruck gelandet.

9. Anscheinend und scheinbar nicht verwechseln! Dieses Paar ist „scheinbar glücklich“ bedeutet etwas ganz anderes als: „ist anscheinend glücklich“.

10. Używaj prostych słów czasowych i uratuj rzeczowniki, zwłaszcza -ung! Powiedz udowodnić zamiast udowodnić, wyrzec się zamiast wyrzec się, raczej zbadać niż zbadać, podporządkować i tak dalej. „Nadal ma to zastosowanie do nakazu, aby zaświadczenie o zatrudnieniu nauczycieli zawierało postanowienie, że ich małżeństwo skutkuje rozwiązaniem stosunku pracy.” To zdanie brzmi dobrze w języku niemieckim na temat: „Zatrudnieni nauczyciele są wskazać, że muszą wyjść z urzędu, jeśli się pobiorą ”.

11. Nie mów wiele, ale wiele, nie świeże ryby i świeże mleko, ale świeże ryby i świeże mleko. I nie teraz, ale od teraz, więc z 21. Wrzesień, nie od 21. Września.

12. Jeśli możesz, unikaj modnych słów z czasów Hitlera (a nawet czegoś starszego), takich jak: poręczyciel, agresja, sektor, zasięg, kurs, użycie, podbicie, punkt, zatopienie, wyrównanie, kształt, nadzorowanie, przechwytywanie, przenośne, całkowicie, raz, w pełni, ze strony, sto procent, bez wątpienia i kilkadziesiąt innych takich kwiatów złego czasu, które nie uczyniły naszego języka bogatszym i piękniejszym.

Nie uważaj tej listy grzechów za kompletną. Pozwól się zainspirować do zbadania ich sumienia; może wymyślisz inne.

1950